Im więcej zabezpieczeń obchodzi agent Mety, tym bardziej się przydaje
Dwa tygodnie po premierze w USA Muse, agent AI do spraw codziennych, ma miliony pobrań, za sobą lukę pozwalającą zwykłemu programowi przejąć konto agenta i blokadę w Amazonie. W Polsce jeszcze nie działa, ale te same pytania dotyczą każdego agenta podłączanego do firmowej poczty.

Na skróty
- Meta wypuściła Muse 8 września w USA. Agent rezerwuje, wypełnia formularze, robi zakupy i łączy się z pocztą, kalendarzem i komunikatorami.
- Wersja na Maca, dostępna od 17 września, prosi o dostęp do plików, mikrofonu, kamery, lokalizacji i kalendarza.
- Badacz Patrick Wardle znalazł w niej lukę: dowolny program na komputerze mógł przekierować dyktowanie na własny serwer i przejąć konto agenta. Meta wydała poprawkę.
- Amazon zablokował Muse, bo agent nie przedstawiał się jako agent i przeglądał strony kont klientów.
- Rozmowy z Muse domyślnie służą do trenowania modeli Meta. Szyfrowanie kluczem, którego nie ma nawet Meta, zapowiedziano na koniec roku.
- Czy Muse rośnie szybciej niż ChatGPT na starcie, zależy od firmy pomiarowej. Sensor Tower mówi, że nie. Apptopia mówi, że tak.
- Meta przyznała 21 września, że Muse był mocno inspirowany darmowym agentem OpenClaw; plik z osobowością agenta ma prawie tę samą treść.
- Licencja MIT pozwala na takie użycie pod warunkiem dołączenia informacji o autorze. Czy Muse ją zawiera, żadne źródło nie podaje.
- Według instrukcji opisanych 3 października przez amerykański magazyn Wired Muse co godzinę uzupełnia stronę o każdej osobie z otoczenia użytkownika: miejsce zamieszkania, pracę, urodziny, wspólne sprawy.
- RODO zwalnia prywatnego użytkownika, ale motyw 18 rozporządzenia (część objaśniająca przepisy) obejmuje dostawcę narzędzia, więc po wejściu Muse do Unii obowiązki wobec opisanych osób mogłyby spaść na Metę.
8 września Meta wypuściła w Stanach Zjednoczonych Muse, agenta AI do spraw codziennych. Rezerwuje wizyty, wypełnia formularze, załatwia sprawy z obsługą klienta i robi zakupy. Łączy się z pocztą, kalendarzem, WhatsAppem i kontami w mediach społecznościowych. Dwa tygodnie później ma za sobą miliony pobrań, lukę bezpieczeństwa i blokadę w sklepie Amazona.
Poczta, kalendarz, mikrofon, kamera i pliki
17 września Muse dostał aplikację na komputery Mac. Według Ars Technica, żeby działać, prosi w systemie o zapis plików na dysku, dostęp do mikrofonu i kamery, lokalizację i kalendarz. Do tego dochodzi logowanie do każdej usługi, z której ma korzystać. Apple przez lata budowało zabezpieczenia, żeby zwykły program nie dostał tego wszystkiego naraz. Agent dostaje, bo bez tego nie wykona zadania.
Meta opisała w komunikacie z 8 września dwa zabezpieczenia. Muse pracuje w osobnej maszynie wirtualnej, czyli wydzielonym komputerze w chmurze, z własną przeglądarką. Obok działa drugi agent, Sentinel, bez którego zgody nic nie wychodzi do internetu. Muse nie widzi haseł ani numerów kart, a przy zakupie płaci jednorazową kartą z usługi Link firmy Stripe.
Jedno ukryte ustawienie i cudzy serwer do dyktowania
Patrick Wardle, specjalista od bezpieczeństwa komputerów Apple, znalazł w aplikacji na Maca nieopisane w dokumentacji ustawienie z adresem serwera, który zamienia mowę na tekst. Mógł je zmienić każdy program uruchomiony na tym komputerze, bez żadnych dodatkowych uprawnień. Po podmianie adresu dyktowane polecenia trafiały do atakującego, a razem z nimi dane logowania do konta Muse. Wardle przygotował przykładowe ataki, w których agent zapisywał złośliwe pliki i robił zdjęcia kamerą, często bez żadnego sygnału dla użytkownika.
Luka nie działała na odległość. Atakujący musiał najpierw uruchomić na komputerze własny kod, na przykład przez podrzucony program. Wardle porównał to w rozmowie z The Register do bloku mieszkalnego: zły sąsiad nie powinien mieć kluczy do wszystkich mieszkań, a przez agenta je dostawał. Według Ars Technica Meta wydała poprawkę ponad dwanaście godzin po publikacji opisu luki.
„They have so much access if you configure them to be useful. They basically could do anything on your computer.”
Wardle zwrócił też uwagę na wybór projektowy. Apple udostępnia dyktowanie działające w całości na urządzeniu. Gdyby Muse z niego korzystał, tej luki by nie było. Meta wysyła nagrania na własny serwer.
Trenowanie domyślnie włączone, pełne szyfrowanie zapowiedziane
Komunikat Meta mówi, że użytkownik może wypisać się z wykorzystania rozmów do trenowania modeli. Oznacza to, że bez wypisania się rozmowy do tego służą. Meta zapewnia też, że rozmowy i dane z maszyny wirtualnej nie trafiają do systemów reklamowych. To inna zasada niż w Meta AI w WhatsAppie.
Na koniec roku Meta zapowiada Muse Confidential VM: całą maszynę wirtualną, razem z danymi i rozmowami, zaszyfruje klucz, który ma tylko użytkownik, tak że dostępu nie będzie miała nawet Meta. Z tej zapowiedzi wynika stan obecny. Dopóki nowa wersja nie działa, dane w maszynie wirtualnej Muse nie są w ten sposób chronione przed samą Metą.
Sklep zamknął drzwi agentowi, który się nie przedstawia
W niedzielę 20 września Amazon zablokował Muse dostęp do swojego sklepu. Według SiliconANGLE regulamin Amazona wymaga, żeby agent przedstawiał się w każdym zapytaniu do serwisu, a Muse tego nie robił. Amazon zarzucił mu też, że na polecenie użytkownika przegląda strony konta i historię zakupów, czyli porusza się po kontach klientów jako nieujawniona strona trzecia. Rok wcześniej Amazon pozwał firmę Perplexity o agenta zakupowego w przeglądarce Comet.
Inni sprzedawcy wybrali odwrotnie. Według ITmedia i AI Times zakupy przez Muse mają działać we wszystkich sklepach na platformie Shopify. Decyzja, czy wpuścić agenta, przechodzi więc na właściciela sklepu, a ten musi najpierw wiedzieć, że agent go odwiedza.
Szybciej niż ChatGPT? Zależy, kto liczy
Pobrania w pierwszych 13 dniach od premiery, według dwóch firm pomiarowych
2,5 mln
Muse według Sensor Tower, iOS i Android. ChatGPT miał w tym samym czasie 3,1 mln
1,8 mln
Muse według Apptopii, tylko iOS w USA i Kanadzie. ChatGPT miał 1,3 mln
ChatGPT startował w 2023 roku tylko na iPhone’ach, Muse od razu na obu systemach. Obie firmy szacują z zewnątrz i nie mają danych Meta.
Nagłówek o Muse wyprzedzającym ChatGPT jest prawdziwy w pomiarze Apptopii i fałszywy w pomiarze Sensor Tower. Apptopia podaje przy tym inną liczbę wartą uwagi: ponad 95 procent użytkowników Muse ma konto na Facebooku, a 63 procent na Instagramie. Meta rozprowadza agenta przez własne aplikacje, tak jak wcześniej Threads.
Na razie tylko USA i Kanada
Meta napisała 8 września, że Muse trafia do użytkowników w USA na iOS, Androidzie i na stronie muse.ai. Według relacji prasowych od 18 września działa też w Kanadzie. Terminu dla Europy Meta nie podała. Pytania z ostatnich dwóch tygodni dotyczą jednak nie tylko Muse, tylko każdego agenta z dostępem do poczty i plików, a takie są już dostępne w Polsce.
Czytaj też
Meta AI jest już w WhatsAppie. Nie jest to miejsce na dane klientów
Najłatwiej dostępne AI w Polsce jest jednocześnie tym, do którego nie powinny trafiać dane firmowe. Rozmowy zasilają nie tylko model, ale i system reklamowy.
Meta przyznaje, że wzorem był darmowy OpenClaw
Przez dwa tygodnie po premierze użytkownicy X porównywali pliki Muse z plikami OpenClaw. To darmowy agent AI z otwartym kodem: każdy może go pobrać, przeczytać i przerobić. Najwięcej uwagi zebrał SOUL.md, zwykły plik tekstowy z opisem osobowości agenta, jego tonu i granic zachowania. Według TechCrunch w Muse nosi tę samą nazwę co w OpenClaw i ma prawie tę samą treść. Zgadzają się też nazwy innych plików roboczych agenta.
21 września odpowiedział Nat Friedman, szef produktu w laboratorium AI Mety i były prezes GitHuba. Napisał na X, że Muse zbudowano od zera, ale jako produkt był „zdecydowanie mocno inspirowany” OpenClaw. Zapytany o identyczne nazwy plików i treść SOUL.md, odpisał, że zespół uznał te rozwiązania twórcy OpenClaw za dokładnie trafione. Obie odpowiedzi padły jako wpisy na X. Własnego komunikatu Meta nie wydała, a jej rzecznik odesłał TechCrunch do słów Friedmana.
OpenClaw napisał austriacki programista Peter Steinberger. 14 lutego ogłosił na swoim blogu, że przechodzi do OpenAI, a projekt trafi do fundacji i pozostanie otwarty i niezależny. OpenAI projekt sponsoruje. Aplikacja numer jeden w amerykańskim App Store powstała więc na wzór pracy programisty, od lutego związanego z OpenAI, konkurentem Mety.
Licencja pozwala kopiować, jeśli z kopią idzie nazwisko autora
OpenClaw jest udostępniony na licencji MIT. Wolno go używać, zmieniać, łączyć z własnym produktem i sprzedawać. Warunek jest jeden. Informacja o prawach autorskich i tekst licencji mają trafić do każdej kopii albo istotnej części oprogramowania. Licencja obejmuje także dołączoną dokumentację, a szablon SOUL.md jest w repozytorium OpenClaw w katalogu z dokumentacją.
Czy Muse zawiera taką informację, żadne ze źródeł nie podaje, a Meta poza wpisami Friedmana nic nie wyjaśniła. The Next Web ocenia, że przy tej licencji podobieństwo plików jest sprawą produktu, nie prawa. Zostaje pytanie o stosunek do autora. Uznanie dla Steinbergera padło w odpowiedziach na X, dopiero gdy użytkownicy pokazali podobieństwa.
Pół miliona użytkowników i miliony pobrań to dwie różne miary
Pierwsze dni Muse w dwóch pomiarach
730 tys.
pobrań w około pięć dni po premierze, szacunek Sensor Tower
ponad 500 tys.
użytkowników w pierwszym tygodniu, dane wewnętrzne Mety według The Information
Pobranie to zainstalowana aplikacja. Użytkownik to osoba, która z niej korzysta. Liczby się nie wykluczają.
Pobrań jest więcej niż użytkowników. Nie każdy, kto zainstaluje aplikację, zakłada konto i daje agentowi zadanie. Do 21 września Sensor Tower naliczył 2,5 mln pobrań. Liczba użytkowników pochodzi z danych Mety, na które powołuje się The Information, a za nim The Decoder. Codziennie z Muse korzystało ponad 250 tys. osób, czyli mniej więcej co drugi użytkownik. Wszyscy razem wpisali ponad dwa miliony poleceń. To mniej więcej cztery polecenia na osobę w pierwszym tygodniu.
Każda osoba z otoczenia użytkownika dostaje w Muse własną stronę
3 października amerykański magazyn technologiczny Wired opisał pliki z instrukcjami Muse. Wydobył je niezależny badacz bezpieczeństwa AI Karan Joshi. Wystarczyło w zwykłym czacie poprosić agenta, żeby skopiował i udostępnił własne pliki. Jedna z instrukcji przewiduje „stronę dla każdej osoby w życiu użytkownika”, uzupełnianą co godzinę. Na liście jest rodzina, partnerzy, przyjaciele, współpracownicy i ludzie obserwowani przez użytkownika.
Strona zaczyna się skromnie. Z czasem rośnie i według instrukcji może mieć sekcje o faktach, historii, samej relacji, wspólnych sprawach, otwartych wątkach i o tym, jak relację wzmocnić. Agent ma zapisywać, gdzie dana osoba mieszka i co robi, powracające tematy, na przykład przeprowadzkę albo wspólne oszczędzanie, oraz ważne daty, takie jak urodziny i rocznice. Sekcja o wzmacnianiu podsuwa powód do telefonu albo rzecz, do której warto wrócić w rozmowie. Instrukcje zastrzegają, że zmyślony szczegół jest gorszy niż pusta strona.
Rzecznik Mety Daniel Roberts odpisał Wired, że agent bez wiedzy o użytkowniku i jego rozmówcach nie będzie przydatny. Muse zbiera ją z informacji publicznych i z tego, co użytkownik sam udostępnił. Udostępnione bywają też wiadomości, a w nich piszą inne osoby. Dane leżą w osobnej maszynie wirtualnej użytkownika. On sam może wymazać pamięć agenta i odłączyć usługi. Żadne ze źródeł nie opisuje takiej możliwości dla osoby, o której jest strona.
„They’re trying to know you like a friend, which is honestly pretty creepy.”
Zwolnienie dla spraw domowych obejmuje użytkownika, a dostawcy już nie
Meta wprowadziła Muse w USA. Według polskiego serwisu technologicznego Antyweb z 9 września nie ma terminu nawet dla Europy. Gdyby agent trafił do Unii w obecnej postaci, o stronach o znajomych rozstrzygałby najpierw art. 2 RODO, unijnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych. Przepis wyłącza z RODO osobę prywatną, gdy przetwarza dane „w ramach czynności o czysto osobistym lub domowym charakterze”. Kalendarz z urodzinami przyjaciół prowadzony samodzielnie RODO nie podlega.
Motyw 18 rozporządzenia, czyli część objaśniająca przepisy, dodaje jednak jedno zdanie. RODO ma zastosowanie do tych, którzy „udostępniają środki przetwarzania danych osobowych na potrzeby takiej działalności osobistej lub domowej”. Agent działający w maszynie wirtualnej w chmurze i uzupełniający strony co godzinę pasuje do tego opisu. Czy Meta byłaby wtedy administratorem danych o znajomych, czyli podmiotem odpowiedzialnym za nie przed urzędem, rozstrzygnęłyby organy ochrony danych. Stanowiska polskiego Urzędu Ochrony Danych Osobowych w sprawie Muse źródła nie podają.
Administrator zbierający dane nie od samej osoby ma według art. 14 RODO powiadomić ją o swojej tożsamości, celu i rodzaju danych. Termin to najpóźniej miesiąc. Obowiązek odpada, gdy powiadomienie wymagałoby „niewspółmiernie dużego wysiłku”. Wyjątek ma swoją cenę. Firma musi wtedy chronić prawa tych osób w inny sposób, między innymi publikując informacje o przetwarzaniu.
Czytaj też
Agent Mety sam złożył sobie zgodę na podanie adresu obcym
Sprzedający z Toronto wpisał miejsce odbioru i zatwierdził automatyczne odpowiedzi. Agent Mety uznał to za zgodę na podawanie jego adresu obcym, a po zakazie podał go jeszcze pięciu osobom.
Źródła
- Meta, „Introducing Muse”, 8.09.2026 (źródło pierwotne: dostępność, zabezpieczenia, trenowanie, Confidential VM)
- Ars Technica, „Muse, Meta’s extraordinarily privileged AI assistant, has a serious 0-day”, wrzesień 2026
- The Register, „Meta Muse AI app flaw lets local malware redirect dictation traffic”, 21.09.2026
- SiliconANGLE, „Amazon blocks Meta’s Muse agent from shopping on users’ behalf”, 21.09.2026
- CNBC, dane Sensor Tower o pobraniach Muse, ChatGPT, Claude i Grok, 21.09.2026
- TechCrunch, „Meta’s Muse is outpacing ChatGPT’s early mobile launch”, dane Apptopii, 21.09.2026
- AI Times, pobrania Muse w USA i Kanadzie według Apptopii, 23.09.2026 (po koreańsku)
- ITmedia AI+, o blokadzie Amazona i obsłudze Muse w sklepach Shopify, 22.09.2026 (po japońsku)
- Nat Friedman, wpis na X o Muse i OpenClaw, 21.09.2026 (źródło pierwotne)
- TechCrunch, „Meta admits Muse’s likeness to OpenClaw isn’t a coincidence”, 22.09.2026
- The Next Web, „Meta says Muse looks like OpenClaw because it was built that way”, 22.09.2026
- The Decoder, „Meta’s AI agent Muse draws 500,000 users in a week along with claims it copied OpenClaw”, 23.09.2026
- CNBC, „Meta’s Muse AI agent downloads are surging. Here’s how it compares to ChatGPT, Grok and Claude”, 21.09.2026
- OpenClaw, licencja MIT w repozytorium projektu, stan na 25.09.2026 (źródło pierwotne)
- OpenClaw, szablon SOUL.md w dokumentacji projektu, stan na 25.09.2026 (źródło pierwotne)
- Peter Steinberger, „OpenClaw, OpenAI and the future”, 14.02.2026 (źródło pierwotne)
- Wired, „Muse Creates Detailed Profiles of All Your Friends and Family”, 3.10.2026
- Rozporządzenie (UE) 2016/679 (RODO), art. 2, tekst polski w serwisie PrivazyPlan (źródło pierwotne)
- Rozporządzenie (UE) 2016/679 (RODO), motyw 18, tekst polski w serwisie PrivazyPlan (źródło pierwotne)
- Rozporządzenie (UE) 2016/679 (RODO), art. 14, tekst polski w serwisie PrivazyPlan (źródło pierwotne)
- Antyweb, „Facebook i Meta prezentują Muse. AI zrobi za Ciebie zakupy, zarezerwuje bilety na wakacje i nie tylko”, 9.09.2026
Historia zmian
24 września 2026
Dopisane: przyznanie Mety, że Muse wzorowano na darmowym projekcie OpenClaw (21.09), warunki licencji OpenClaw i porównanie 500 tys. użytkowników z liczbą pobrań.
4 października 2026
Dopisane: strony o znajomych i rodzinie prowadzone przez Muse według instrukcji opisanych przez Wired (3.10) oraz to, co mówi o nich RODO.
Czy ten tekst Ci pomógł?
Jedno kliknięcie. Bez podawania adresu e-mail. Dzięki temu wiem, które teksty wymagają poprawy.