Satelita Google odesłał haiku, a według mediów liczy jednym układem
Prototyp ma według TechCrunch cztery układy TPU (procesory Google do obliczeń AI), a zasilanie pozwala włączyć jeden na około 20 minut naraz. W trzech wpisach Google nie ma kosztu prototypu ani wyników testów układów na orbicie.

Na skróty
- 30 października Google ogłosił, że prototypowy satelita z projektu Suncatcher uruchomił na orbicie model Gemma 4 i odpowiedział na pierwsze polecenie, prośbę o haiku o byciu w kosmosie.
- Satelita wystartował 1 października w misji Transporter-18 firmy SpaceX. Według TechCrunch ma cztery układy TPU, ale zasilanie pozwala włączyć jeden na około 20 minut naraz.
- Google podaje, że na niskiej orbicie satelity mają niemal stały dostęp do światła słonecznego, a ciepło w próżni można oddawać tylko przez radiatory.
- Poza haiku Google sprawdził limeryki i odczyty stanu urządzeń. Testy układów pod obciążeniem cieplnym i promieniowaniem dopiero będą kontynuowane, a ich wyników nie podano.
- W trzech wpisach Google nie ma kosztu prototypu ani startu. Liczba 81 satelitów pochodzi z pracy badawczej Google z 2025 roku i opisuje przykładowy projekt gromady. Najbliższy krok to dwa połączone satelity w 2027 roku.
Satelita Google odesłał haiku, a według mediów liczy jednym układem naraz. Według serwisu TechCrunch prototyp ma cztery układy TPU (procesory Google do obliczeń AI), a zasilanie pozwala włączyć jeden na około 20 minut. Google ogłosił 30 października, że prototyp z projektu Suncatcher uruchomił na orbicie model Gemma 4 (otwarty model językowy firmy) i odpowiedział na pierwsze polecenie z Ziemi.
Prototyp wystartował 1 października na pokładzie misji Transporter-18 firmy SpaceX i powstał we współpracy z firmą Planet. Pierwsze polecenie, prośbę o haiku o byciu w kosmosie, wysłano podczas przelotu nad stacją naziemną.
Według relacji jeden z czterech układów liczy około 20 minut naraz
Według serwisu TechCrunch powodem jest zapotrzebowanie układu na energię. Serwis Interesting Engineering podaje podobny czas: inżynierowie mogą uruchomić układ na około 20 minut, zanim ograniczeniem stanie się dostępna energia.
Po haiku Google sprawdził limeryki o kosmosie i polecenia, w których model raportuje stan techniczny ładunku, czyli telemetrię (odczyty z urządzeń na pokładzie). Kolejny etap to seria testów tego, jak układy TPU znoszą obciążenie cieplne i promieniowanie na orbicie. Wyników tych testów wpis z 30 października nie podaje.
Słońce świeci tam niemal bez przerwy, ciepło trzeba oddawać radiatorami
Google pisze we wpisie z 24 września, że na niskiej orbicie okołoziemskiej satelity mają dostęp do niemal stałego światła słonecznego i mogą uzyskać do ośmiu razy więcej energii słonecznej niż na Ziemi. W próżni nie ma przepływu powietrza, więc ciepło można oddawać tylko przez radiatory, co według Google wymaga zupełnie innego podejścia do chłodzenia układów elektronicznych.
Koszt i wyniki testów pozostają bez odpowiedzi
W trzech wpisach Google, z 24 września, 1 i 30 października, nie ma kosztu prototypu ani startu. Serwis Tech Insider pisze, że oficjalnej kwoty nie ma także dla misji z 2027 roku. Praca badawcza Google z 2025 roku nazywa koszt startu kluczową częścią kosztu całego systemu.
Przyszłe satelity mają według Google nieść dziesiątki układów TPU i krążyć w gromadach, czyli grupach lecących razem. Liczba 81 satelitów pochodzi z pracy badawczej Google z 2025 roku i opisuje przykładowy projekt gromady o promieniu 1 km. Najbliższy krok to dwa połączone ze sobą satelity w 2027 roku.
Domenico Vicinanza napisał w grudniu 2025 w serwisie The Conversation, że nawet udany pokaz byłby tylko pierwszym krokiem i nie dowiódłby wykonalności dużych orbitalnych centrów danych.
Czytaj też
Pół litra wody na zapytanie. Praca źródłowa mówi: pół litra na od dziesięciu do pięćdziesięciu
Najsłynniejsza liczba o środowiskowym koszcie AI myli się o rząd wielkości. A w tej, która jest poprawna, osiemdziesiąt siedem procent wody zużywa elektrownia, nie centrum danych.
Źródła
- Google, „We've received our first response from the Project Suncatcher prototype satellite.”, 30.10.2026 (źródło pierwotne)
- Google, „Our Project Suncatcher prototype satellite is in orbit.”, 01.10.2026 (źródło pierwotne)
- Google, „Behind Project Suncatcher, our moonshot to put AI in space”, 24.09.2026 (źródło pierwotne)
- Google, „Towards a future space-based, highly scalable AI infrastructure system design”, 2025 (praca badawcza, źródło pierwotne; w tekście użyte tylko dwa fragmenty)
- TechCrunch, „Google's first data center satellite is online and writing poetry”, 30.10.2026
- Interesting Engineering, „Starlight feeds my core: Google satellite chip pens first-ever space data center poem”, 30.10.2026
- Tech Insider, „Google Suncatcher TPU Sends 1st AI Haiku From Orbit [2026]”, 31.10.2026 (serwis mało znany; użyty tylko do stwierdzenia, że oficjalnej kwoty nie ma)
- Domenico Vicinanza, „Data centers in space: Will 2027 really be the year AI goes to orbit?”, The Conversation, wersja w Yahoo Tech, 14.12.2025
Czy ten tekst Ci pomógł?
Jedno kliknięcie. Bez podawania adresu e-mail. Dzięki temu wiem, które teksty wymagają poprawy.