Sześć rzeczy, których nie wkleja się do czatu w pracy. Lista do powieszenia nad biurkiem

Najczęstsza wpadka z AI w firmie nie polega na tym, że model coś zmyślił. Polega na tym, że ktoś wkleił do okna czatu dokument, którego nie miał prawa nikomu pokazać. Zajmuje to dwie sekundy i nie zostawia żadnego śladu, który by o tym przypomniał.

Poniżej jest sześć kategorii i przy każdej powód, bo bez powodu taka lista zamienia się w zakaz, który ktoś obejdzie przy pierwszym pośpiechu. Trzy pierwsze wynikają z przepisów o danych osobowych, trzy kolejne z tego, że część informacji po prostu nie należy do Ciebie.

• Dane o zdrowiu, pochodzeniu, wyznaniu, poglądach politycznych, przynależności związkowej, życiu seksualnym oraz dane biometryczne. Przepisy o ochronie danych traktują je osobno i surowiej niż zwykłe dane osobowe. Zwolnienie lekarskie pracownika należy do tej grupy.
• Informacje o wyrokach i czynach zabronionych. To druga grupa objęta osobnym reżimem. Dotyczy także zaświadczeń o niekaralności, które ktoś przysłał do rekrutacji.
• Dane, po których da się rozpoznać konkretnego człowieka: numer PESEL, numery dokumentów, adres zamieszkania, numer konta. Osobno każda z tych rzeczy wygląda niewinnie, razem tworzą komplet.

Przy tych trzech kategoriach pytanie nie brzmi „czy ktoś to zobaczy", tylko „na jakiej podstawie te dane w ogóle wyszły poza firmę". Na to pytanie odpowiada się przed wklejeniem, nie po.

• Tajemnica przedsiębiorstwa, własna i cudza. Wyceny, listy klientów, warunki umów, dokumentacja techniczna. Jeśli podpisaliście z kimś zobowiązanie do poufności, wklejenie jego dokumentu do zewnętrznego narzędzia jest dokładnie tym, przed czym ono chroni.
• Tajemnice zawodowe: adwokacka i radcowska, lekarska, bankowa, dziennikarska. Tu obowiązek jest po stronie konkretnej osoby i nie znika dlatego, że narzędzie jest wygodne.
• Hasła, klucze dostępowe i tokeny. To jest kategoria, która nie ma żadnego uzasadnionego przypadku użycia. Klucz wklejony do czatu należy traktować jak klucz opublikowany.

Przełącznik odpowiadający za uczenie modelu na Twoich rozmowach jest przydatny i warto go wyłączyć, ale robi mniej, niż większość ludzi zakłada. Nie wyłącza przeglądu treści pod kątem nadużyć i nie kasuje przechowywania. U jednego z dużych producentów rozmowy przeczytane przez człowieka są trzymane do trzech lat i nie znikają wtedy, gdy kasujesz historię aktywności.

Rozwiązaniem, które nie opiera się na pamiętaniu o przełączniku, jest konto firmowe albo dostęp przez oprogramowanie. U wszystkich dużych producentów te dwie drogi domyślnie nie uczą modelu na Waszych treściach. Opisaliśmy to osobno, narzędzie po narzędziu.

1. 1

   Powieś ją tam, gdzie ludzie pracują

   Nie w regulaminie, którego nikt nie otwiera. Sześć punktów na jednej kartce przy biurku albo przypięte w firmowym komunikatorze. Zakaz, którego nie widać w momencie pokusy, nie działa.

2. 2

   Powiedz, co wolno, a nie tylko czego nie wolno

   Lista samych zakazów kończy się tym, że ludzie przestają pytać i robią po swojemu. Napiszcie obok, do czego narzędzie jest u Was dozwolone: szkice tekstów, streszczenia materiałów publicznych, pomoc przy pisaniu bez danych klienta.

3. 3

   Daj ścieżkę na wypadek wpadki

   Człowiek, który wkleił coś, czego nie powinien, musi wiedzieć, komu to zgłosić w ciągu godziny i że nie zostanie za to ukarany. Wpadka zgłoszona od razu bywa do opanowania, wpadka ukryta przez tydzień zwykle nie jest.

4. 4

   Ustal to z kimś, kto odpowiada u Was za dane

   Ten tekst jest listą kategorii do rozmowy, nie poradą prawną. Przy tajemnicach zawodowych i przy umowach o poufności szczegóły zależą od tego, co konkretnie podpisaliście.